Ursula K. Le Guin is een van mijn favoriete schrijvers en iemand die een enorme invloed op mijn werk heeft gehad. Een paar jaar geleden had ik het voorrecht om uitgenodigd te worden voor dit radioprogramma om te praten over haar leven en werk. Ze is echt een van de groten en het was een geweldige ervaring om over haar te praten met documentairemaker Arwen Curry, die een geweldige film maakte genaamd ‘The Worlds of Ursula K Le Guin’. Aanrader!
Ik heb het voorrecht om met zoveel verschillende getalenteerde en geweldige mensen te mogen werken. En voor dit concert ben ik bijzonder verheugd om samen te werken met Ben Lanz, Lucien Chatin en visueel artiest Pete McPartlan.
Ben maakt prachtige muziek en speelt een vele instrumenten. Hij is de onbekende held van een lange lijst muzikale projecten. Hier is zijn website waar je meer kunt ontdekken over wat hij allemaal doet: https://benjaminlanz.com/
Lucien Chatin heeft de afgelopen jaren veel drums gespeeld bij This is the Kit en recentelijk mocht ik deel uit te maken van zijn eigen muzikale project ‘Hannah Miette’. We hebben dit nummer samen geschreven…
Pete McPartlan is een held voor mij sinds we in dezelfde A-level kunstklas zaten op College in de late jaren 90. Hij is een geniale visueel artiest en maker van bewegende beelden, evenals een goede improvisator en muzikant. Hier zijn een paar dingen die Pete recentelijk heeft gedaan.
Een tijdje rustig stil zitten. Jaren geleden, toen ik in Bristol woonde, volgde ik een pinhole fotografie workshop gegeven door fotograaf Justin Quinell in de Cube Cinema. Ik vond het zo inspirerend. Het voelde als het tegenovergestelde van de huidige boulimische benadering van snel en constant foto’s maken. Een langzamere manier van denken, kiezen en handelen. Ik houd ervan dat je stil moet zitten voor de duur van de belichting van de foto.
En die stilheid leidt meestal ook tot stilte. Rustig stil zitten is een mooi bijproduct van pinhole fotografie. Ook houd ik gewoon van de beelden en het feit dat je alles zelf kunt doen, zonder dure of massaal geproduceerde apparatuur te bezitten.
Ik heb altijd al iets gehad met fluiten, whistles en ocarina’s. Op een gegeven moment begon ik een beetje een verzameling van kleien fluitjes en ocarina’s te maken die interessante vormen hadden. Het zijn eigenlijk een soort kleine wezens met hun eigen persoonlijkheden en stemmen, die tot leven worden gebracht door de adem van de speler. Elke keer anders.
Sinds ik op de middelbare school in de UK A-level kunst deed, is mijn favoriete manier van tekenen door zonder naar het papier te kijken en zonder de pen/potlood van het papier te halen. Het is iets wat ik voornamelijk doe tijdens concerten. Het is een manier om dieper in de muziek en in wat ik zie en hoor, te duiken. Hier zijn een paar van de tekeningen die ik door de jaren heen heb gemaakt.
Het is soms leuk om mijn eigen video’s te maken. Video’s die iets persoonlijks laten zien van wie ik ben en wat mij drijft. Het maken van video’s is ook een fijne manier om bepaalde stukken muziek (alternatieve versies van nummers of remixes) in de spotlight te zetten, en die anders misschien onopgemerkt zouden blijven.
Iets wat ik echt graag doe, is mixtapes maken. En wanneer het lastig is om toegang te krijgen tot een tape-recorder of wanneer de persoon voor wie ik de mix maak zelf geen tape-recorder heeft, vind ik het leuk om mixes/geluidscollages op mijn computer te maken. Het is een fijne manier om muziek, geluiden en veldopnames te delen. Een tijdje geleden plaatste ik ze op Mixcloud en hier zijn een paar van de meest collage-achtige.